वास

Wiktionaryबाट
Jump to navigation Jump to search

वास

नेपाली[सम्पादन]

पद वर्ग[सम्पादन]

नाम

अर्थ[सम्पादन]

ना॰ कोही नभएका ठाउँमा वा हत्तपत्त कोही नुपग्ने ठाउँमा बस्ने काम; एकान्तको बास; एक्लो बसाइ । — वासी— वि॰ एकान्तवास गर्ने; एक्लै बस्ने वा रहने । > एकान्ती— वि॰ १. माझमा एउटा मात्र कान हुने र फित्ता, खीप आदि नहुने (एक प्रकारको जुत्ता॰; एककाने । २. बाहिरी–भित्री नभएको; एकसरो (टोपी॰ ।

उदाहरण[सम्पादन]

अनुवाद[सम्पादन]

  1. अङ्ग्रेजी: