सामग्रीमा जानुहोस्

कृपालु

Wiktionaryबाट

कृपालु

नेपाली

[सम्पादन]

पद वर्ग

[सम्पादन]

नाम

अर्थ

[सम्पादन]

वि॰ [सं॰] कृपा गर्ने स्वभाव वा बानी भएको; दयामाया राख्ने; कृपायुक्त । — ता— ना॰ कृपालु हुनाको भाव वा अवस्था; दयालु वा मायालुपन ।

उदाहरण

[सम्पादन]

अनुवाद

[सम्पादन]
  1. अङ्ग्रेजी: