Wiktionaryबाट
Jump to navigation Jump to search

[सम्पादन]

  1. देवनागरी वर्णमालाको स्वरवर्णमध्ये चौथो स्वरवर्ण; परम्परागत रूपमा तालव्यस्थानबाट उच्चारण हुने, दीर्घ स्वर मानिएको र भाषाविज्ञानअनुसार अग्र बन्द दीर्घ स्वरवर्ण; लेख्य रूपमा सो स्वरवर्णको प्रतिनिधित्व गर्ने लिपिचिह्न ।

[सम्पादन]

व्युत्पत्ति[सम्पादन]

संस्कृत "इः"

विस्मयादिबोधक[सम्पादन]

  1. घृणा, अवहेलना र झिँझ्याहट आदि मनका भाव प्रकट गर्दा प्रयोग गरिने शब्द ।
  2. अरूलाई हियाउँदा वा लोप्पा खुवाउँदा प्रयोग गरिने शब्द ।
  3. कुनै नजिकको वस्तु औँल्याउँदा उच्चारण गरिने शब्द ।

उदाहरण[सम्पादन]

  • ई, जति गाली गरेपनि आफ्नो बानी छोडिन्छ र !
  • ई, गर !
  • ई, खा !
  • ई, तिमीले खोजेको माल यहीँ रहेछ ।
"https://ne.wiktionary.org/w/index.php?title=ई&oldid=75671" बाट अनुप्रेषित