आरोह

Wiktionaryबाट
Jump to navigation Jump to search

आरोह

नेपाली[सम्पादन]

पद वर्ग[सम्पादन]

नाम

अर्थ[सम्पादन]

ना॰ [सं॰] १. घोडा आदि चढ्ने मानिस; सवार । २. चढ्ने वा उक्लने काम । ३. अग्लो जमिन; उच्च स्थान । ४. सङ्गीतमा निम्न स्वरबाट क्रमशः स्वर चढाउँदै लैजाने काम । ५. चढाइ; धावा । ६. पहाड आदि चढ्ने वा उक्लने काम । ७. बोल्दा वा वाचन गर्दा स्वर उरालिँदै जाने प्रवृत्ति । > आरोहक— वि॰ १. घोडा आदि चढ्ने; पर्खाल आदि उक्लने । ना॰ २. रथ हाँक्ने व्यक्ति; सारथि; घोडा आदि चढ्ने व्यक्ति; घोडचढी ।

उदाहरण[सम्पादन]

अनुवाद[सम्पादन]

  1. अङ्ग्रेजी: