सामग्रीमा जानुहोस्

चिमोट्नु

Wiktionaryबाट

चिमोट्नु

सकर्मक क्रिया

स॰ क्रि॰ [चिम्टा+नु] १. बूढी औँला र चोर औँलाका टुप्पाले केही कुरालाई वा शरीरको छालालाई च्याप्नु वा जोरसँग अँठ्याउनु; चिम्टनु; चिमट्नु । २. मितव्ययी हुनु; कमखर्ची हुनु । > चिमोटाइ— ना॰ चिमोट्ने क्रिया वा प्रक्रिया । चिमोटाइनु— क॰ क्रि॰ चिमोट्न लाइनु । चिमोटाउनु— प्रे॰ क्रि॰ चिमोट्न लाउनु; चिमटाउनु । चिमोटिनु— क॰ क्रि॰ चिमोट्ने काम गरिनु; चिमोटाइमा पारिनु ।

  1. अङ्ग्रेजी: