चिमोट्नु
स्वरूप
चिमोट्नु
नेपाली
[सम्पादन गर्नुहोस्]पद वर्ग
[सम्पादन गर्नुहोस्]सकर्मक क्रिया
अर्थ
[सम्पादन गर्नुहोस्]स॰ क्रि॰ [चिम्टा+नु] १. बूढी औँला र चोर औँलाका टुप्पाले केही कुरालाई वा शरीरको छालालाई च्याप्नु वा जोरसँग अँठ्याउनु; चिम्टनु; चिमट्नु । २. मितव्ययी हुनु; कमखर्ची हुनु । > चिमोटाइ— ना॰ चिमोट्ने क्रिया वा प्रक्रिया । चिमोटाइनु— क॰ क्रि॰ चिमोट्न लाइनु । चिमोटाउनु— प्रे॰ क्रि॰ चिमोट्न लाउनु; चिमटाउनु । चिमोटिनु— क॰ क्रि॰ चिमोट्ने काम गरिनु; चिमोटाइमा पारिनु ।
उदाहरण
[सम्पादन गर्नुहोस्]अनुवाद
[सम्पादन गर्नुहोस्]- अङ्ग्रेजी: