घोक्नु
घोक्नु
नेपाली
[सम्पादन गर्नुहोस्]पद वर्ग
[सम्पादन गर्नुहोस्]कर्मवाच्य क्रिया
अर्थ
[सम्पादन गर्नुहोस्]स॰ क्रि॰ [सं॰ घोषे कुनै पुस्तकका विषय, पाठ आदि मुखले बारबार भन्नु वा आवृत्ति गर्नु; त्यसरी रट्नु वा रफत गर्नु । > घोकना— ना॰ घोक्ने काम वा प्रक्रिया । घोकन्ता— वि॰ घोकन्ते; घोकुवा । घोकन्ताम्— वि॰ नबुझी घोक्ने । घोकन्ती— वि॰ घोकिएको; रफत गरिएको । (उदा॰— घोकन्ती विद्या धावन्ती खेती । — उखान॰ । घोकन्ते— वि॰ घोकेर पढ्ने; घोकेरै कण्ठ गर्ने । घोकाइ— ना॰ घोक्ने काम वा प्रक्रिया । घोकाइनु— क॰ क्रि॰ घोक्न लाइनु । घोकाउनु— प्रे॰ क्रि॰ घोक्न लाउनु; रटाउनु । घोकिनु— क॰ क्रि॰ घोक्ने काम गरिनु; रटिनु । घोकुवा— वि॰ धेरै घोक्ने; घोकन्ते ।
उदाहरण
[सम्पादन गर्नुहोस्]अनुवाद
[सम्पादन गर्नुहोस्]- अङ्ग्रेजी: