सामग्रीमा जानुहोस्

गुत्थ

Wiktionaryबाट

गुत्थ

नेपाली

[सम्पादन]

पद वर्ग

[सम्पादन]

अकर्मक क्रिया

अर्थ

[सम्पादन]

ना॰ [अ॰ मू॰ गुत्+थ] रिसले ठुस्स हुने वा ठुस्सिने किसिम । > गुत्थिनु— अ॰ क्रि॰ १. गुत्थ पर्नु; धुम्म हुनु; ठुस्सिनु । २. दल बाँधेर एक गठ हुनु; आफू–आफू एक भएर बस्नु ।

उदाहरण

[सम्पादन]

अनुवाद

[सम्पादन]
  1. अङ्ग्रेजी: