कुठाउँ
कुठाउँ
नेपाली
[सम्पादन गर्नुहोस्]पद वर्ग
[सम्पादन गर्नुहोस्]नाम
अर्थ
[सम्पादन गर्नुहोस्]ना॰ [कु+ठाउँ] १. अनुचित स्थान; खराब ठाउँ वा अवसर । २. शरीरको कोमल तथा सुकुमार अङ्ग; मर्मस्थल ।
उदाहरण
[सम्पादन गर्नुहोस्]अनुवाद
[सम्पादन गर्नुहोस्]- अङ्ग्रेजी: