कराँत

कराँत

नेपाली

पद वर्ग

नाम

अर्थ

ना॰ [सं॰ क्रान्ते १. समात्न वा पक्रन अनुकूल पर्ने स्थिति (कुस्ती खेल्दा, भारी बोक्ता आदि ॰ । (उदा॰— राम त बलियै हो, तर कराँत नपरेकाले कुस्तीमा उसको जित हुन सकेन) । २. बल; तागत; शक्ति । > कराँतिलो— वि॰ १. बोक्ता, समाउँदा वा अँगाल्दा प्रतिकूल नहुने । २. बलियो; शक्तिशाली; दह्रो; दर्बिलो । कराँते— ना॰ जापान र त्यसका छिमेकका देशहरूमा प्रचलित मर्मस्थलमा प्रहार गरेर आफूभन्दा निकै बलियो विपक्षीलाई समेत पराजित गर्ने केही प्रसिद्ध दाउ; कुम्फु, कराँते, जुडो आदिमध्ये एक (जसका आधुनिक प्रवर्तक ब्रुस–ली मानिन्छन् ।) ।

अनुवाद

1. अङ्ग्रेजी: