आफल

आफल

नेपाली

पद वर्ग

नाम

अर्थ

ना॰ [सं॰ आस्फालने १. मिल्काउने काम; मिल्काइ । २. मिल्काइएको वस्तु वा कुरो । — ताफल— ना॰ १. छेलोखेलो । ३. छिरलो । ~ तोरी— ना॰ साग मात्र खाइने एक प्रकारको ठूलो तोरी; पानीतोरी; सर्स्यूं । — सिब— वि॰ बेवास्तासँग फालिएको; मिल्किएको; फाल्तू । > आफलाआफल— ना॰ परस्परमा मिल्काउने काम; धेरैले एकैसाथ फालाफाल गर्ने काम ।

अनुवाद

1. अङ्ग्रेजी: