सामग्रीमा जानुहोस्

अनुबिग्न

Wiktionaryबाट

अनुबिग्न

नेपाली

[सम्पादन]

पद वर्ग

[सम्पादन]

नाम

अर्थ

[सम्पादन]

वि॰ [सं॰] १. मनमा कुनै पनि चिन्ता, क्लेश वा आतङ्क अनुभव नगर्ने; उबिग्न नभएको । २. नहडबडाउने; नआत्तिने । — ता— ना॰ निश्चिन्तता, स्थिरता; क्लेशविहीनता ।

उदाहरण

[सम्पादन]

अनुवाद

[सम्पादन]
  1. अङ्ग्रेजी: