अनुपयोग
अनुपयोग
नेपाली
[सम्पादन गर्नुहोस्]पद वर्ग
[सम्पादन गर्नुहोस्]नाम
अर्थ
[सम्पादन गर्नुहोस्]ना॰ [सं॰] १. उपयोगको अभाव । २. उपयोग, व्यवहार, काम वा चलनचल्तीमा नआएको स्थिति । ३. जुन किसिमले प्रयोग गर्नुपर्ने हो त्यसको अभाव । ४. अनुचित तवरले गरिएको प्रयोग वा उपयोग; दुरुपयोग । > अनुपयोगिता — ना॰ १. उपयोग वा उपयोगिताको अभाव; उपयोगी नहुनाको वा अनुपयोगी हुनाको भाव; कुनै लाभ वा फाइदा नदिने वा नहुने स्थिति; बेकम्मापन; व्यर्थता; निरर्थकता । २. शास्त्रीय वा सैद्धान्तिक उपयोगिता भए पनि प्रयोग, व्यवहार वा चलनचल्तीका दृष्टिले कुनै पनि उपयोगिता नभएको स्थिति । अनुपयोगी— वि॰ १. उपयोगिताविहीन; उपयोगिता नभएको । ना॰ २. उपयोगिताविहीन व्यक्ति ।
उदाहरण
[सम्पादन गर्नुहोस्]अनुवाद
[सम्पादन गर्नुहोस्]- अङ्ग्रेजी: